در این مدت البته مشکلاتی هم بر سر راه سایت بوده. از هاست و فضای اینترنتی گرفته تا محدودیت‌های داخلی. همین چند روزی هم که سایت باز شده بود تماسی داشتیم از مسئولان که از ما خواستند تا بخش تریلرهایی که برای دانلود گذاشته بودیم را حذف کنیم! این بخش گویا با قوانین سازگار نبوده و ما هم مجبور شدیم تا حذف کنیم. به همین دلیل از دوستی که زحمت قرار دادن آن بخش را کشیده بود تشکر میکنم و از اینکه علیرغم میل باطنی مجبور به پاک کردن تریلر ها شدیم شرمنده هستم. 

2- مدتهابود ه میخواستم نام یکی از دسته های سایت را تغییر بدهم. دسته بندی نقد و بررسی از این به بعد به دیدگاه من تغییر پیدا کرد. دلیل آن هم این بود که واژه نقد مثل این قریب به دو سال بسیاری را دچار سو تفاهم کرده است. بسیاری که به جا و به حق یادآوری کردند که نقد نوئشته شده از زبان فلان نویسنده با نقد حقیقی تفاوت بسیار دارد. اما گاهی هم نقدهای معتبر منتقدین بزرگ عینا و در حد توان به فارسی برگردانده میشد و بودند دوستانی که خرده میگرفتند که کجای این مطلب نقد است! نمیخواهم بگویم چون فلان نویسنده نوشته بود پس حتما مناسب و خوب بوده اما نمیتوان از پشتولانه چندین ساله بسیاری از این نویسندگان به سادگی گذشت. به هر حال واژگان “نقد و بررسی” در سرزمین سینما دردسر ساز شد و از این به بعد در آن دسته هر چیزی نوشته شد، منعکس کننده دیدگاه نگارنده آن است و حتی اگر مطلبی ترجمه شده نیز باشد با این حال نشان از موافقت نویسنده با دیدگاه مترجم دارد. لازم به یادآوری است که دیگر الزاما در آن بخش نقد و بررسی نوشته نمیشود.

بدیهی است، هر فرهنگی که با هر چیزی بیشتر در ارتباط است قاموس معتبرتر و کاملتری راجع به آن دارد و باز مشخص است که فقدان مسئله و پدیده‌ای در جامه‌ای نشان از غیبت آن در میان افراد آن جامعه دارد. برای روشن تر شدن قضیه از مقدمه فاصله میگیرم و صریح تر میگویم.

از ابتدای راه اندازی سرزمین سینما هجمه های زیادی درباره یک عبارت نوشته شد. اینکه می‌گویم هجمه منظورم معنای اصلی این لغت است چون هر انتقادی که هم منتقدانه ذکر شود و هم دلسوزانه جای هیچ حرفی نمی‌گذارد جز عمل به آن. اما وقتی کار به هجمه و زیر سوال بردن برسد دیگر کاری نمیتوان کرد. دربالای سایت بخشی با عنوان نقد و بررسی ذکر شده است. دوستان زیادی اشاره بر این داشته اند که نوشته های شما نقد نیست و این که نام منتقد را بر خود بگذارید جفایی است در حق منتقدان حقیقی. (البته من این مفهوم را هم تعدیل کردم و هم مودبانه ذکر کردم چون در برخی از این گفته های دوستان چنین مشخصه هایی به چشم نمیخورد.)

لغت نقد در فرهنگ دهخدا، علاوه بر متضاد نسیه، به عنوان جدا کردن درم و دینار نیز ذکر شده است. جدا کردن زر و سیم (نقره) از یکدیگر نیز معنایی است که در فرهنگنامه‌های گوناگون در برابر واژه نقد آمده است. فرهنگ معین در برابر این کلمه نوشته است: جدا کردن خوب و سره از بد و ناسره. و باز دهخدا در لغتنامه اش آورده است که نقد به معنی عیب کلامی را آشکار کردن است.

نقد در زمینه های مختلف کاربرد های اساسی دارد و از مهم ترین آنها نقد آثار ادبی و هنری است، که در بسیاری از دانشگاه‌های معتبر دنیا به عنوان رشته دانشگاهی آموزش داده می شود. اما آیا نقد همیشه به معنای لغوی آن به کار می‌رود؟ یا اینکه امروزه و در عصر حاضر تنها نمادی از آن کلمه در بیشتر مواقع برای ما به جا مانده است.

با این معانی که در لغتنامه های گوناگون ذکر شد عملا این که نقد تنها به معنی لغوی آن مورد استفاده است غلط از آب در می آید. امروزه و خصوصا در زمینه نقد آثار هنری، منتقد به عنوان واسطه‌ای بین اثر هنری و مخاطبان آن، عمل می کند. منتقد آگاه کسی است که تمام مفاهیم مورد نظر خالق اثر هنری را دریافته و با زبانی شاید ساده تر از زبانی که هنرمند در پی بیان آن بوده به گره گشایی برای مخاطب میپردازد و در این راه ذکر تمام و یا بخشی از داستان و یا دوباره خوانی آن اثر اجتناب ناپذیر است. اینکه در زمان پیگیری نقد تنها به دنبال راز گشایی های منتقد باشیم و بخواهیم کلام خود را در نوشتار منتقد بجوییم کاری بس عبث است که نه منتقد به آن گردن منهد و نه صاحب اثر هنری از آن خشنود خواهد بود.

پس با این اوصاف اگر در بالای سایت سرزمین سینما دیدیم که کلماتی به عنوان نقد و بررسی ذکر شده است باید بدانیم که نقد در دنیای ما از مفهوم اصلی خود فاصله گرفته هرچند که نقد پخته و استخوان دار هنوز در محافل ادبی و علمی رونق خاص خود را دارد اما در این سرزمین یعنی سرزمین سینما نه مخاطب عام سینما به دنبال آن است و نه نویسنده متن در پی اش.

اگر کمی به منتقدان امروز سینما نگاه کنیم می‌توان خیلی ساده پی برد که آنها در پی نوشتن کلامی سنگین که درک آن نیازمند گذراندن پیش نیاز هایی است نیستند. نوشته های راجر ایبرت که در سرزمین سینما از او زیاد خوانده‌ایم گواه این حرف است او در بیشتر نوشته هایش داستان فیلم را دستور کار خود قرار داده بطوریکه اگر کسی آن را با دقت نخواند گمان میکند که ایبرت تنها قصه را تعریف کرده است. این حرف در بررسی های براردینلی نیز هویداست که از نوشته های او به عنوان نقذهای اینترنتی یاد می‌شود. او موجز و گویا می‌نویسد نه در پی مانور دانش سینمایی خود است و  نه به دنبال تنگ نظری.

نهایتا می‌رسیم به این مسئله که تا اینجای کار هیچگاه از نویسنده های حرفه ای در سایت استفاده نشده است و گردانندگان این سایت هم خود حرفه‌ای نیستند همه آنها تنها در یک زمینه با یکدیگر مشترکند و آن زبان سینماست. هر کدام در پی پیشرفت و ترقی در این پهنه هنر هستند اما هیچکدام منتقد ریشه دار مجلات و روزنامه های چند صد ساله دنیا نیستند. پس اینجا نه جای ادعاست و نه جای خرده گرفتن به یکدیگر. ما از ایرادهایمان برای بهتر شدن استفاده می کنیم تا روزی که این زبان زیبا را بهتر از پیش درک کنیم.

شاید روزی برسد که ما نیز در فرهنگمان لغت های بسیار زیادی برای نقد و منتقد داشته باشیم تا هر گردی را گردو فرض نکینم.

منظورم این نیست که چون همه این سریال را دیده اند و به نوعی مد است پس ما هم باید ببینیم. بلکه منظورم آن است که اگر این سریال را نبینید، خود را از لذتی شاید وصف نشدنی محروم کرده اید. باز هم باید یاد آوری کنم که این لذت وصف نشدنی که نام میبرنم در چهارچوب شادابی است که از تماشای یک سریال میتوان به آن دست یافت.

خلاصه اینها را گفتم تا به این نکته برسم که امروز یعنی بیست و یکم ژانویه 2009 روز به یادماندنی برای طرفداران این سریال است. گمشدگان یک فصل (سیزن) به پایان نزدیک تر شد.

خیلی دوست داشتم تا بیش از اینها درباره این سریال و سیزن جدیدش بنویسم اما دو دلیل به من این اجازه را نمیدهند. اول این که خودم هنوز تا به اینجای کار را تماشا نکرده ام و هر گونه کنکاش در ماجرا باعث لو رفتن داستان برایم می شود. (همان طور که دیدن بخشی از برنامه ویژه شبکه میزبان لاست، باعث لو رفتن بخشی از ماجرا برای من شد.)

مشکل دیگر هم امتحان ها و فصل بد الان است. که اجازه هیچ فعالیتی را نمیدهد و این مسئله در سیات نیز مشهود است.

تا زمانی که نتوانم در سرزمین سینما از فصل پنجم لاست چیزی بگویم اطلاعات و خبر ها و نظر های  تکمیلی درباره این پدیده را در این وبلاگ خواهم نوشت.

طبیعی است که در میان این سایت های محبوب و پر طرفدار موضوعات مردمی تر و محبوب تری به چشم بخورد. هنوز به یاد داریم که این سایت ها چه نقش پر رنگی را در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا ایفا کردند. همچینین در بحران هایی مثل جنگ و بلایای طبیعی.

کاربرد دیگری که این سایتها و سرویس ها دارند بازتاب حوادث و مسائل فرهنگی هنری در سراسر دنیاست. به طوریکه امروزه تنها کسانی که در سالن کداک تیاتر هستند مهمان مراسم اسکار نیستند در عصر ما همه دوست داران مهمان این مراسم هستند.

امروز 11 ژانویه 2009 نیز بعد از وقفه ای، مراسم گوی طلایی برگزار خواهد شد. مراسمی که آخرین دوره آن به سال 2007 بر می گردد. سال گذشته به دلیل اعتصاب فیلمنامه نگاران و نویسندگان صنعت سینما این مهمانی به تعطیلی کشیده شد و در سال 2009 دوباره شاهد مراسم با اعتبار گلدن گلوب خواهیم بود.

این اتفاق در سایت های وب دویی نیز نمود پیدا کرده است اگر شما نیز طرفدار سینما و پیگیر مراسمی این چنینی هستید برای جشن روز 11 ژانویه روش های زیر کارگشاست:

اکانت گلدن گلوب در توییتر (توییتر چیست؟) را میتوانید  با کلیک بر روی آیکون آن پیگیری کنید. آخرین اخبار و اتفاقات را میتوانید از این اکانت پی بگیرید.

علاوه بر توییت های گلوبی، برای اینکه یک ثانیه را هم از دست ندهید از آدرس موبایلی گوی طلایی استفاده کنید. (با کلیک بر روی آیکون موبایل)

پیگیری فید را هم که دیگر همه میدانند اما اگر هنوز سنتی عمل می کنید از الان پیگیر فید شوید. برای پیگیری فید های مراسم روی آیکون آن و برای پیگیری فید های سرزمین سینما هم از همین لینک استفاده کنید.

در زمانی که ما در غیبت مجله ها و روزنامه های متعدد سینمایی به سر میبریم، پرداختن به نگارش تحت وب یکی از راه کار هایی است که شاید بتواند درد غیبت نشریاتی چون دنیای تصویر را کمی ملایم کند.

سرزمین سینما با چنین دیدگاهی بر پا شد و به حیات خود ادامه می دهد. شاید امروز را بتوانیم فصل دوم این نشریه سینمایی اینترنتی بدانیم. این سایت از خرداد ماه آغاز به فعالیت کرد و امروز می توان گفت که به ثباتی نسبی رسیده است.

اهداف سایت بیش از پیش برای ما روشن و واضح شده  و در زمینه های کاری، همراه با افرادی خبره در کار خود با تجربه تر از روزهای اول جلوه می کنیم. در این چند ماه آزمودیم و همیشه هم راه درست را طی نکردیم.

گاهی به بیراهه رفتیم که البته با همراهی دلسوزانمان دوباره به مسیر بازگشتیم. اگر تا به امروز با سایت همراه بودید می توان فهمید که سایت سلیقه ی عمومی خود را یافته و در این راه نویسندگان و خوانندگان هر دو با هم سهم معینی داشته اند. در سرزمین سینما به هیچ سازندگی با نگاهی پست توجه نشده. هرگز سینمای تجاری و سرگرم کننده سینمایی بی ارزش تلقی نشده. سینمای روشنفکری و مستقل و هنری، سینمایی دور از ذهن و دسترس مخاطب جوان فرض نشده و همه این ها در کنار هم تبدیل شده است به مکانی که به واقع بتوان نام سرزمین سینما را بر آن گذاشت.

حالا در عصر و فصل دوم سایت که نشانه های مبرهنی از آن هم به چشم می آید بر آن هستیم تا ثبات به دست آمده را حفظ کنیم و با تلاش بیشتر در جهت اهداف و معیارهای به دست آمده حرکت کنیم. این وبلاگ هم دقیقا به همین خاطر گشایش یافته تا در حکم دفتر روابط عمومی این سایت فعالیت کند. جایی برای بیان نظرات و پیشنهادات و برای مطرح شدن مسائلی دررابطه با سینما و سرزمینش.